|
Alvtegen, Karin - Verraad |
| Print |
|
E-mail
|
|
Geschreven door Mirjam
|
|
zondag, 27 augustus 2006 |
|
Eva's man Henrik geeft op een avond aan dat hij er niks meer aan vindt met haar. Hierna zwijgt hij tegen haar. Eva weet niet wat haar overkomt en vermoedt dat er een andere vrouw in het spel is. Dit blijkt een leidster te zijn van het kinderdagverblijf waar hun zoon iedere dag naar toe gaat.
Eva zint op wraak. Op een avond gaat ze naar de kroeg en daar ontmoet ze de jongere Jonas. Zijn vriendin ligt ruim twee jaar in coma en het is de eerste avond die hij niet wakend bij haar bed doorbrengt.
|
Ze drinken samen wat en belanden in bed. Jonas ziet in Eva de ideale vrouw. Hij weet niet dat ze getrouwd is. Eva weet weer niks van de vriendin van Jonas en al helemaal niet dat hij de comateuze toestand van zijn vriendin veroorzaakt heeft.
Eva doet er alles aan om haar man terug te pakken. Dit doet ze door zijn vriendin belachelijk te maken. Jonas op zijn beurt, probeert Eva te vinden. Als dat lukt, observeert hij haar doen en laten. Op een ochtend neemt hij contact op met Henrik en vermeldt dat hij al een jaar een relatie heeft met Eva. Henrik weet niet wat hij hoort en merkt dat hij haar niet zomaar kan laten gaan.
Eva komt Jonas op straat tegen, uiteraard niet toevallig, en gaat met hem mee naar zijn huis. Hierna verloopt het verhaal snel en krijgt niet het happy end dat je bij het inzicht van Henrik zou vermoeden.
Het boek leest als een thriller voor jongeren. Het is allemaal niet te moeilijk geschreven. Het plot is niet al te ingewikkeld en de karakters vertonen nauwelijks diepgang. Spannend is het boek eigenlijk ook niet. Toch lees je verder. Eva is zielig, omdat ze in de steek gelaten wordt. Ze kan niet begrijpen waarom en Henrik legt het haar ook niet uit. Uitgerekend op een moment dat ze zich laat gaan, ontmoet ze een psychopaat. Het boek heeft wel wat en aan de andere kant mist het zinderende spanning die ervoor zorgt dat je het niet weglegt voordat je de laatste letter gelezen hebt.
ISBN: 9044505254
Uitgever: De Geus
|